انقلاب اسلامی مردم مصر دلیلی شد تا افراد دیکتاتور صفتی چون خاتمی و موسوی و کروبی که در سال 88 مقابل جمهوریت نظام ایستادند اکنون داعیه حمایت از جریان انقلابی مردم مصر را دارد. 
اما حقیقت آن است که سردمدار و پیشبر فتنه 88 یعنی محمد خاتمی در موارد حساسی چون قبل از انتخابات دست به دامن مصر می شده و حتی راغب به برقراری ارتباط با مصر بوده است.
محمد خاتمی در 6 فروردین 86 در حالی که هیچ مقام حقوقی در حکومت جمهوری اسلامی نداشته است در سفری به مصر خواهان رابطه کامل با حکومت نامبارک بوده است.
سید محمد خاتمی در ضیافت صبحانه ای که در کاخ ریاست جمهوری برگزار شده بود علاوه بر رضایت از حضور در مصر به ایرادت عجیبی در دل خوشی مبارک می پردازد.
رئیس جمهور بیکار آن زمان و فتنه گر طرد سال 88 اینگونه اوج ارادت را به نامبارک نشان می دهد: «ایران خواهان توسعه روابط همهجانبه و از سرگیری کامل روابط دیپلماتیک با مصر است.»
البته مبارک هم دلخوشی و ابراز رضایت خود را از خوش خدمتی محمد خاتمی به نوکری از نوکران آمریکا اینگونه می گوید:«دو طرف توافق کردیم که با اراده مشترک در جهت بهبود روابط دو کشور گام برداریم، به طوری که این توسعه روابط در همه زمینه ها ایجاد شود. چرا که در غیر این صورت روابط دو کشور تنها در چارچوب روابط سیاسی خواهد بود. از آن زمان تا به حال پیشرفتهای قابل توجهی در همه زمینهها ایجاد شده و امیدواریم که این روابط به از سرگیری کامل روابط دیپلماتیک میان قاهره و تهران منجر شود. »
آنچه که در ابراز نظر مبارک مشخص است آنکه وی تنها امیدش برای توسعه روابط سیاسی با ایران تنها توسط نقطه عطفی به نام محمد خاتمی صورت می گیرد.
جالب آنکه دیکتاتور مصری خواهان برقراری روابط کامل میان دو قطب متضاد و متناقض جهان اسلام در خصوص رابطه با اسرائیل یعنی ایران و مصر است تا برای خود توسط خاتمی آبرو جلب کند.
البته رایزن فرهنگی زمان خاتمی هم به پیگیری برقراری رابطه میان ایران و مصر توسط دولت وی تأکید داشته و آن را افتخاری برای دولت اصلاحات قلمداد می کرد.
حجتالله جودکی رایزن فرهنگی ایران و مصر در دوران اصلاحات با اشاره به دیدارهای بسیار اینگونه این امر را تشریح می کند:«در زمان آقای خاتمی دیدارهایی بین سران دو کشور در ژنو صورت گرفت و بسیاری از مسائل حل و فصل شد آقای خاتمی و آقای مبارک با هم دیدار کردند و قرار شد که تداوم یابد قبل از آن وزرای خارجه با هم مذاکره کردند و من خودم شاهد این ترافیک دیپلماتیک بودم.»
اما این ها خود مقدمه ای برای این بود که محمد خاتمی در سال 88 برای بررسی اوضاع منطقه به تونس و مصر سفر می کند.
یازدهم خردادماه 88 هنگامی که خاتمی برای شرکت در کنفرانس بین المللی "گفت و گوی تمدنها و تنوع فرهنگی" به تونس رفت، همگان گمان کردند که وی صرفاً جهت بیان دیدگاه شخصی درباره یک موضوع فرهنگی تهران را ترک کرده است.
شنیده ها اما حاکی از آن بود که خاتمی علاوه بر تونس برای سفر 5 روزه خود مقصد دیگری نیز در نظر داشته است؛ "قاهره" پایتخت مصر، شهری است که منابع آگاه، از سفر خاتمی به آن پس از ترک تونس خبر داده بودند.
قصد خاتمی از سفر به مصر البته اگرچه مانند اصل سفر وی اعلام نشد اما همزمانی آن با سفر رئیس جمهور آمریکا و یک تیم از مقامات عالیرتبه همراه وی به مصر می توانست مشخص کند که خاتمی از این سفر چه هدفی داشته است
باراک اوباما پنج شنبه 2 هفته پیش از سفر وی در صدر یک هیئت عالیرتبه به قاهره رفته بود. در این زمینه شنیده ها حاکی از آن بود که خاتمی پس از ورود به قاهره، شخصاً ملاقات هایی با یک تیم عالیرتبه از مقام های امریکایی حاضر در قاهره داشته است. حال سئوال اینجاست که با وجود این نزدیکی خاتمی با دیکتاتور مصر آیا وی و هم دستانش به راستی به دنبال حمایت از مردم مصر هستند؟ آیا کسانی که دوستان نامبارکشان چون زالو خون مردم مظلوم مصر را مکیدند این روزها به دنبال حمایت از انقلاب اسلامی مردم مصر هستند؟ |